evet maça gelelim...
öncelikle
işte esbpl bu diyerek söze başlamak isterim.
bizim dolycha normalde haftasonunu ailesiyle bursa‘da geçirecekti. kaleye de başka kimse gelemeyecek durumda olunca, kendisi sabahın köründe düştü yollara, eşyasız vaziyette istanbul‘a geldi. eşyaları ayarladık da, eldiven problem tabii. sahadaki eldiveni de giydin mi ellerin kesilme tehlikesi var... neyse. aradım büyük kaptan breda‘yı, sonra sawigol‘ü. dedim böyle böyle. sağolsun kaleci serdar bir çift de bizim onur‘a getirdi eldiven. maça da böyle çıktık. dolycha‘yı alnından öperken, atanalırlı panpalarıma teşekkürü borç bilirim. (maç öncesi eldivenler için teşekkür ederken, tamam sizin için de bir gol yeriz dedim. o golün 56. dakikadaki malum gol olduğunu nereden bilebilirdim.. neyse)
bi türlü maça giremedik,
bizim yarışta kalabilmemiz için tamam veya devam maçı gibi birşey idi. hafta boyu magazin programlarını aratmayan takım içi muhabbetlerde aksini göstersek de, maç günü epey konsantre sahaya çıktığımızı söyleyebilirim. ta ki, eren‘in saat 12.30‘da serpme kahvaltıya oturduğunu öğrendiğimiz ana kadar. eren kuscam ben galiba derken, otopark olarak kullanılan sahada yarım saattir ısınan atanalırlı panpalarımız sahaya inmiş, sahada ısınmaya devam ederken bir o çatala, bir bu çatala vuruyorlardı... biz o sırada defansta kimin oynayacağını belirlemek için kibrit çekiyorduk. neyse kısa kibridi bledsoe‘ya kitledik...
maça bol paslı ataklarla birlikte 2 güzel golle başladık. biraz şanslı olsak belki 1-2 golümüz daha olabilirdi, çok iyi pozisyonlar bulduk. kısa bir süre sonra serci, savunmaya geçerek, pekmezci‘yi öne attı. bu düzen değişikliği bizde tam idrak edilemeden, biri kornerden olmak üzere 2 gol yedik. ilk devre atanalır kale ağzına çok yaklaştırmasak da daha çok bizim yarısahada oynadı, biz ise kaptığımız toplarla ayağa ve sakin çıkmaya çalıştık. devre 2-2 sona erdi.
ikinci devreye atanalır iyi başladı, bizim çok paslı-koşmalı oyunumuzu atanalır ikili mücadelelerde güçlü kalarak, sıkı savunma ve sert şutlarla yordu diyebiliriz. bir yandan serci, bir yandan savaş, bir yandan pekmezci, hem şut hem pas hem düşmüyorlar anasını satıyim... biz o sırada yumuşak yumuşak, rakip yarısahada boşluk aradık, hızlı çıkmaya çalıştık.
maçın talihsiz anı savaş‘ın sakatlanıp çıkması oldu. tam sorunsuz herşey yolunda diyorduk bir süredir, bu hafta çok maç yapmış, bu maç da zorlu geçti falan, bir pozisyonda yine diz sakatlığı nüksetti.
akabinde bir öne geçtik bir beraberlik derken, 56. dakikada kale ağzına gelen bir yüksek topta dolycha topu sektirdi, düşürdü, elden kaçırdı falan derken belki yarım saniye, ama kenardan izlerken 15 dk. sürmüş gibi görünen bir pozisyonda gol oldu. 59. dakikada kimselerin beklemediği o pasla gelen galibiyet golü ise "epik"ti...
kanımca bizim için en önemli unsur, atanalır gibi gerçekten çok güçlü ve hepsi teknik adamlardan kurulu bir takıma karşı 60 dakika maçtan kopmayıp çok iyi mücadele etmemiz oldu.
atanalır bu sezonun en büyük şampiyonluk adayı sıfatını halen koruyor.
çok iyi mücadele, tertemiz oyun için herkesin ayağına sağlık.
eldiven için tekrar teşekkürler panpalar.
savaş :/ geçmiş olsun panpa ya :/