giriş:
temmuz-ağustos döneminde yaptığım planlamalara göre bizim için hedef maçlardan biri olabiliyordu koz maça müsabakası. fakat sezon öncesi kendileriyle yaptığımız yaptığımız hazırlık maçı sonrasında tekrar bir revizyona gittik ve koz maça ile yapacağımız maçı 2. derece tehlikeli statüsüne yükselttik. 1. derece tehlikeli takımları biliyorsunuz zaten. listeyi burada açmama gerek yok.
ligde ilk sezonunu yaşayan bir takım olarak öncelikli hedefimizi en baştan beri söyledik, burada da belirtelim; ligi 5-8 arasında bitirmek ve mümkün olduğunca tüm oyuncularımızla sahada ter dökerek bir sonraki senenin iskeletinin kendiliğinden oluşmasını sağlamak.
lige bu sene dahil olan çok sayıda oyuncudan kurulu bir takımız, onların da bu ligin atmosferini yaşamalarına destek olmak, ilerleyen yıllarda gerek bizim takımımızda gerekse başka takımların formaları ile ligde kalıcı olmalarına önayak olmak da bir diğer amacımız.
şu ana kadar 17 farklı oyuncumuzla sahada yer almış olmamız da bunun güzel bir göstergesidir diye düşünüyorum. bundan sonra da bu rotasyona devam edeceğiz. bilginize.
gelişme:
koz maça maçı öncesi kadromuzu kurarken yukarıda da belirttiğim gibi 2. derece tehlikeli bir maç olması ve rotasyon gerçekleri üzerine iddiası düşük ancak mücadele gücü yüksek bir kadro kurmaya çalıştık. ilk 5 maçımızın tamamında oynayan
es es es ki ki ki‘yi dinlendirip yerine maç boyu adını 492 kez andığım
mustafa karagöl‘ü oynattık. diğer 5 mevkide ise yine rotasyona bol bol takılan oyuncularımız yer aldı. sahaya çıkan 6 kişinin 3‘ü takımımızla 2. maçlarını oynamış oldular.
kalede
dutruel yerine
burak özbek yer aldı. savunmada; artık iyiden iyiye arka grubun liderliğini ele alan ve takımı geriden çok iyi yöneten
sidonli antipatros enerjisi ile tüm takımı oyunda tutan
iker ve birinci önceliğini savunma olarak belirleyen, tecrübesiyle de bunun hakkını veren
peach üçlüsü ile oynadık. orta alanda
hayyytee‘yi biraz box-to-box gibi kullanarak oyunu üçüncü bölgeye hızla taşımayı istedik ki anıl bunu da hakkıyla yerine getirdi, hücumda ise yukarıda da belirttiğim üzere mustafa şeklinde sahaya çıktık.
maça başlarken amacımız topu tutmak, ilk yarıyı minimumda oynamak ve hücumdan ziyade savunma gücüyle oyuna tutunmaktı. ön alanda hızlı hücumlarla mustafa‘nın en sevdiği bireysel ve dikine oyunla skora gidebiliriz diye düşündük. adeta bir anadolu takımında son günlerini yaşayan sertan eser canlandı gözümde maçı kafamda oynadığımda. ama sertan‘ın bitiriciliği iyiydi... ilk yarıyı 2-1 geride kapatmamız bir anlamda amacımıza yakın olduğumuzun göstergesiydi. devre arası oyunu 6-7 dakika daha tuttuktan sonra koparacak hamleyi yapabileceğimizi düşündük ve ikinci yarıya başladık fakat daha devrenin başında serdar‘ın kanırtarak attığı bir gol geldi. bu gol planımızı bozmuş gibi görünse de biraz işimize yaradı.
koz maça‘yı rahatlattı. istediklerinde golü atabileceklerini gördüler. koz maça‘nın 38‘deki
okan belgi-fetullah hamlesine 39‘da mustafa-
soggy bottom boy değişikliği ile cevap verdik ve o ana kadar orta-ön alanda oyun kurmayı ikinci plana atan takımımız alternatif pas oyununu soggy‘nin ekstralarıyla rakip alanda oynamaya başladı. bu oyunun getirisi olarak 40-50 arasında bulduğumuz birbirine çok benzeyen 3 golle de 4-3 öne geçmeyi başardık..
-reklamlar- büyük kulüp bey diyeceksiniz -reklamlar bitti-
bu süreçte rakibin çözülmesinin ana kaynağı bana göre oyundan aslında kopmamış olmaları ve istediklerini yapabilecek gücü gördüklerinden oyuna müdahale etme konusunda tereddüte düşmeleriydi. ismail kartal‘ın fenerbahçe‘ye oynattığı oyunu hatırlayanlar vardır. ilk yarı 0-0 giden maça ikinci yarı da aynı kadro çıkardı fener ve 75-80‘e kadar bir şeyler yapıyor gibi görünür, rakip alana çıkar ama golü yapamazdı. hoca da kenardan müdahale etmek ister ancak "ulan iyi de görünüyoruz ama nasıl yapsak ya, tam da atacak gibiyiz aslında" falan diye düşünürken akar giderdi maçlar, hey gidi arap ismail... neyse, koz maça biraz bu yapıya büründü, atacak gibiydi çünkü hep :) öyle arada kaldı geçti gitti.
50‘den sonra risk almaya başlayan rakibe karşı bir hamle daha yapalım dedik, 39-50 arası aralıksız oyun planı üzerine konuştuğumuz mustafa‘yı tekrar sahaya sürdük. arkayı boşaltan, savunmacı sayısını 1‘e indiren
koz maça‘ya karşı bulacağı 1 gol her anlamda oyunu bitirebilirdi. ama olmadı... arkada biraz ecel terleri dökmemize sebep oldu bu durum, zira takım savunmasını iyi yapabilen bir takım değiliz. lan biz daha takım değiliz, 6 haftadır birlikte oynuyoruz. neyse. böyle geldi geçti işte bir maç. kazandık, mutlu olduk. koz maça da yenildi, bi‘ rahatladılar onlar da, namağlup olmanın baskısı ağırdır hehehe.
sonuç:
evvela takım arkadaşlarıma, sonrasında da rakip arkadaşlara çok teşekkür ederim. heyecan dozu yüksek bir maçı temiz ve güzel bir şekilde oynadılar, izlettiler. bizimkilere sordum, 53-57 arası 25 dakika sürdü diyen var, tempo o kadar yüksekti yani. sağolun varolun.