15 kasim 2009 opeth fffc terkib-i tecrube macinda aldigimiz yenilgiden sonra uzulerek tesbit ettigim durum. oysa yere goge koyamadigimiz bir atmosfer, arkadaslik ortami
esbpl felsefesidenilip durulan seylerin topu kolpaymis meger. guzel guzel topunu oynayan, kimseye bulasmayan ihtiyarlar sampiyonluk adayi olunca cumle alem tokezlememizi bekler olmus.
eskiden buyuklere saygi vardi, onlara hurmet vardi, saygi vardi, beyogluna takim elbisesiz cikilmazdi, buralar hep dutluktu, cocuklar dut yer circir olurdu. ama gunumuzun cocuklarinin agiz circiri olmasi icin dut yemelerine gerek yokmus belli ki.
kazanma hirsinin, guzel adetlerimizin, sayginin onune gecip tek amac olmasi beni cok muteessir etti. amaaaa, ihtiyar da olsak, bizi, emekli olup kosesine cekilmis pinponlardan sanma gafletinde bulunmayin sakin.
binaenaleyh, siz giderken biz donuyorduk cocuklar, daha olmedik, hepinizi de cebimizden cikarmayi biliriz. dil alti hapimizi alir, catir catir topumuzu oynariz; bu da boyle biline.