bir tuhaf oynadigimiz maçlardan biri. ideal savunma ikilimizle oynamamiza ragmen savunma olarak gayet vasattik. bu da oyunu maçin sonuna kadar kopartamamamiza yol açti haliyle. kimi uzun zamandan sonra ilk defa sahadaydi ki topuk pasiyla yaptigi nefis bir asist izlenmeye degerdi kesinlikle. olenin formuna kavustu; yas, sigara falan dinlemeden canavar gibi oynuyor. vanquish de bir önceki hafta kale önünden kaçirdiklarini atinca hayat daha kolaylasti bizim için.
topu kontrol etmis oyuncularla karsikarsiya pozisyonlarda yeni bir seyler denemek ne zamandir aklimda; hareketli gelen oyuncuyla karsikarsiya kalindiginda yapilanlar yeterli sonuç vermiyor böylesi pozisyonlarda. bakalim yapacaz bir sekil bir seyler.
asfalt osman pis burun teorisinde yazmistim sebepleriyle, burunla vurmayin lan diye. maçin sonlarinda muhtemelen burunla uzaktan abanilan bir toptan sonra sol el bilegimi elime almis durumdayim. incinme sadece ama bu haftasonundaki kupa maçini kaçiracagim ama sonraki haftaya yetisirim sanirim.
güzel maç oldu genel olarak, dedeler de uzun süre maçta kaldilar ki son kisimda birkaç hata yapsak pek ala maçi alabilirlerdi de.