puan vermeyecegimiz 2 mac ust uste maglubiyet yasadik.
opeth'in tarihi maglubiyetlerle yazildigi icin aslinda bir sikinti yok. mac sonrasi takimdakilerin konusmalari haricinde sinirimi (kendime dahil) rippin ile konustuktan sonra yaklasik 45 dakika yasadim ve bitirmeye calistim.
takim ici seyleri buraya tam anlamiyla yansitmak istemiyorum ama sanirim bu platformdaki opeth'ten beklentiler artinca takimdaki gerginlik de artti.
gecen yil da futbol oynamayi bilmiyorduk, bol kosarak mac kazaniyorduk. bu yil da bilmiyoruz, mucadele etmeyince de yeniliyoruz. degisen cok bir sey yok.
her zaman oldugu gibi takimda mac sonrasi tek sinirli adam ben olsaydim "iki yedek kaleci torsque ve xenderoth ise yabanci forvet ozellikliyse torsque kaleye gecmeliydi, cem realy i kitlemeliydi su soyle olmaliydi bu boyle olmaliydi" diye 2 sayfa uzunlugunda yazardim.
ender gelisen osasuna ataklari gibi, su anki sikintim macin kaybedilmesi degil. mactan sonraki tutumlar.
ne olacakti aminakoyyim bu kadroyla sampiyon mu olacaktik, lig baslamadan ilk 5te bitiririz demistim, ilk 5 civarinda bi yerde bitiririz. hos bacakspor ile 1 yil oynayip son macta sonunculuktan kurtuldum, o sezon sonuncu olan atanalir kadrosunda kimse inithar etmedi diye biliyorum.
bu maclik rippin ve digerlerinden fazla tasak gecmemelerini rica ediyorum (evet ciddiyim), tasak gecmek istediginiz baslik varsa
(bkz: the beyin).